Zzzzzzenn

‘Ga je zennen mama?’ vroeg mijn zoon. Ik antwoordde: ‘Ja ik ga zennen. Wat vind je daarvan?’ ‘Saaaaaaaaaai’ antwoordde hij. Tja, bedacht ik me, dat dacht ik een paar jaar geleden ook. Zennen is voor watjes die niets beters te doen hebben of die geen hobby hebben. Oei, wat een ongenuanceerd oordeel had ik toen. En zo hard dat het nu pijn doet.

Sinds kort doe ik mee met de zenmeditatiegroep van Joke Huiberts bij ZenPunt Haarlem. Wie had dat ooit gedacht? Ik niet hoor, maar het is heel fijn en leerzaam. Ik merkte dat ik mijn meditatiebeoefening wilde verdiepen en ondersteunen. En zen en mindfulness sluiten goed op elkaar aan, ze liggen in elkaars verlengde. Het voelt goed nu merk ik, om als als leerling aan een meditatiegroep deel te nemen. Voor een mindfulnesstrainer is de eigen beoefening de beste voorbereiding op het geven van een training.

Maar vooral doe ik het voor mijzelf. Ik ben nieuwsgierig naar alles wat de geest doet. Ik blijf de behoefte voelen om te leren, ervaren, onderzoeken en te groeien. Mediteren is een vorm van zelfonderzoek. Je richt je blik naar binnen en ontdekt wat zich daar afspeelt met een open, vriendelijke en nieuwsgierige houding. Zittend op je kussen kun je zien hoe de ene gedachte de andere oproept, hoe onze geest grijpt van verlangen en afstoot van afkeer, schept en vernietigt in een onophoudelijk proces. Door dit te zien komt er rust en helderheid.

Dus ga ik er lekker mee door. Mama goes zzzzzenn lieve kindertjes, wen er maar vast aan. En die high five die ik van Joke Huiberts krijg bij binnenkomst en vertrek, die doet het hem! Ik voel me welkom 🙂

Dit bericht is geplaatst in 2013 Tags:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*